4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Ποιο είναι το μέλλον μας;

Εκτός του ότι ο πλανήτης καταστρέφεται κάθε μέρα και περισσότερο ήρθε να προστεθεί και αυτή η απάνθρωπη πράξη και η μεγάλη τραγωδία που εκτυλίσετε σε Πελοπόννησο, Εύβοια και αλλού στην Ελλάδα. Αυτή η ανεξέλεγχτη φωτιά στο πέρασμα της κατέστρεψε, και συνεχίζει να καταστρέφει τα πάντα, και να αυξάνεται ο αριθμός των θυμάτων. Καίγονται τα πάντα! Μόνο σε μια περιοχή κάηκαν 300(!) σπίτια. Δεν έχει ξαναγίνει πουθενά αυτό!

Εμείς σαν παιδιά, το μόνο που αναρωτιόμαστε είναι ποιο το μέλλον που μας επιφυλλάσετε εσείς οι μεγαλύτεροι;

"What I've done"- Linkink Park

LINKINK PARK ( CLIP )
Uploaded by herculebutter

Mark Ronson&Daniel Merriweath-"Stop me"

Mark Ronson & Daniel Merriweath - Stop Me
Uploaded by Hakunamatata67

FERGIE : "Fergalicious"

Fergie Fergalicious
Uploaded by michtoo

Τα κουνέλια μας

...αφιερωμένο στη θεία μας, την Εβελλίνα

Τραγούδησα για την ελπίδα!

Οπου δεις ένα κοριτσάκι με κορδέλα ρόζ, είναι το μικρότερο των skasmenon!

Holly Dolly - Dolly Song

Τα σκασμένα και οι γάτες τους

Τα σκασμένα ... σκάσανε μύτη

Γράφουμε μετά από καιρό λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων!
Ε! Ξέρετε εσείς τώρα! Σχολείο,μαθήματα. . .

Η δική μας Καθαρά Δευτέρα εξελίχθηκε ως εξής:

Είχαμε κανονίσει, από το Σαββατοκύριακο, να πάμε Καθαρά Δευτέρα με την κολλητή μας και την οικογένειά της στο εξοχικό τους στον Κάλαμο.Ήρθανε να μας πάρουνε στις 9:30 π.μ.
Με το που φτάσαμε,χωρίς να χάσουμε χρόνο, αρχίσαμε να παίζουμε βόλεϋ,μπάσκετ και άλλα παιχνίδια.
Ήρθε το μεσημέρι και καθήσαμε όλοι μαζί να φάμε.
Η θάλασσα ήταν ακριβώς απέναντι και έτσι αποφασίσαμε να πάμε μια βόλτα με τη φίλη μας και τον αδερφό της. Κάποια στιγμή η Άννα (το ένα από τα σκασμένα) και ο Βασίλης (ο αδερφός της φίλης μας) άρχισαν να κουράζονται και είπαν να γυρίσουμε πίσω.
Εγώ και η Καλίτσα (η φίλη μας) τους είπαμε να γυρίσουν και ότι θα γυριζαμε και εμείς σε λίγο. Γύρισαν σπίτι ενώ εμείς συνεχίσαμε την βόλτα μας. Την πορεία μας έκοψε ένας βράχος που φαινόταν σχεδόν αδύνατον να τον περάσεις.Η Καλίτσα όμως βρήκε έναν τρόπο να τον περάσει. Άργησα να βρω έναν τρόπο αλλά βρήκα.Μας αρέσει να περνάμε πάνω από βράχια.Λίγο πιο μακριά είχε κι άλλα βράχια και είπαμε να πάμε και εκεί και μετά να φεύγαμε.Είχε πολλά βράχια και ξεχαστήκαμε.Πού να φανταστούμε ότι οι γονείς της Καλίτσας μας έψαχναν; Χωρίς να το πάρουμε είδηση φτάσαμε σε άλλη παραλία.Ξαφνικά,εμφανίζεται μπροστά μας ο μπαμπάς της Καλίτσας.Πήρε τηλέφωνο την γυναίκα του για να της πει πως μας βρήκε.
Σίγουρα αυτή η Καθαρά Δευτέρα θα μου μείνει αξέχαστη.

Η δική σας Καθαρά Δευτέρα πώς ήταν;

Ανακαινιζόμαστε...

Προσοχή έργα!
Σε λίγο και πάλι κοντά σας.
Στο καινούργιο μας σπιτικό περιμένουμε τις επισκέψεις σας και τα δώρα σας!

Καλά Χριστούγεννα

Χρόνια πολλά!!!



αλή χρονιά!!

We wish you a merry christmas
we wish you a merry christmas
we wish you a merry christmas
and a happy new year!!!


Jiggle bell,jiggle bell,jiggle on the way
Oh,what fun it is to ride in an one horse
open sleigh!

Επιτέλους,πάει και το 2006.
Τώρα που ήρθαν και τα Χριστούγεννα θα ξεκουραστούμε και λίγο.Και σε ποιον δεν αρέσουν τα Χριστούγεννα!(και όποιος έχει αντιρρήσεις να τις κρατήσει για τον εαυτούλι του)
Τι κρίμα που φέτος δεν είδαμε χιόνι.Τρελάθηκε ο καιρός!
Οι Αθηναίοι όμως δεν πτωούνται και πέρνουν τα βούνα.
Τι στο χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασσού(με τεχνητό χιόνι φυσικά,γιατί για κανονικό...);
Τι Άλπεις(πέφτει λίγο μακριά από εδώ αλλά τις προτειμούν μερικοί);
Πάντως ό,τι και να πείτε παντού τα ίδια χάλια είναι!Και για να μη πολυλογούμε ο καιρός είναι τελείως γιούχου!!!

Ta skasmena χαίρονται!!!

Τα skasmena production σας παρουσιάζει το νέο μέλος της Μαθητικής Χορωδίας του Δήμου Αθηναίων:την Ιωάννα, την μικρότερη από τα δύο μέλη της συμμορίας των σκασμένων!
Για αυτήν είναι μια μοναδική εμπειρία που στο κάτω-κάτω της γραφής ούτε που περίμενε ότι θα περάσει.
Κατ’ αρχάς να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Ήταν Πέμπτη 7 Δεκεμβρίου (το λέω λες και έχει γίνει εδώ και κάτι χρόνια…!) όταν η δασκάλα της μουσικής τους, τους έβαλε να τραγουδήσουν σε ένα μαγνητόφωνο για να διαλέξει τις καλύτερες φωνές της τάξης που θα περάσουν από οντισιόν για την χορωδία.
Μέσα στα παιδιά που διάλεξε η κυρία της ήταν και εκείνη! Το τι χαρά πήρε δε λέγετε!
Πήγε σήμερα για την οντισιόν, που λέτε, και δεν ήξερε καν ποιο τραγούδι θα πει. Επειδή όλα τα παιδιά είπανε Χριστουγεννιάτικο τραγούδι αυτή είπε το “Βγήκανε τα άστρα”. Είπε το τραγούδι σε απόσταση αναπνοής από τους κριτές. Εκεί από ότι φαίνεται στάθηκε πολύ γενναία(εγώ στη θέση της μπορεί και να τα’ κανα πάνω μου από την ντροπή)Ύστερα, την έβαλαν να πει, μαζί με μια κοπέλα που έπαιζε πιάνο, κάποιες νότες για να ελέγξουν τις “ψηλές” της(νότες!)
Το χαρμόσυνο μήνυμα δεν άργησε να έρθει. Πήρανε τηλέφωνο από την χορωδία. Τελικά, μέσα από τα 85 παιδιά που είχαν δηλώσει συμμετοχή, επελέγισαν τα 20 και μέσα σε αυτά ήταν και η μικρή μας πριγκίπισσα που στη φωτογραφία τη βλέπετε να μαζεύει λουλούδια πάνω σε κάτι κατσάβραχα στο Λαγονήσι φέτος την άνοιξη(πάντα των άκρων αυτό το κορίτσι!θα μπορούσε κάλιστα να αγοράσει από ένα ανθοπωλείο. Αλλα όχι!δεν τα παρατάει ποτέ το ...skasmeno!)
Αυτό ήταν! Αύριο θα πάει για να κάνει πρόβα μαζί με τα άλλα παιδιά που πέρασαν.
Είμαι τόσο περήφανη για εκείνη!!!!!!!!!!

Για περάστε για συγχαρητήρια και θάρρος…

Απόψε κερνάω εγώ!!!

Απόψε είστε όλοι καλεσμένοι σ'εμένα...

με τα λουλούδια σας...

με τα κεριά σας...

με τις ανθοδέσμες σας...


με τις σαμπάνιες σας...

τα γλυκάκια σας...
και μόλις κόψουμε την τούρτα...



Πετρέλη για τα κορίτσια...

Γιατί απόψε κερνάω εγώ!
Γενέθλια έχω και όχι χωρισμό.

Σας περιμένω!!!

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα...(Σάκης Ρουβάς)

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα!!
Τι μου τις θέλατε τις καταλήψεις; Το αποτέλεσμα είναι ότι τώρα θα καθόμαστε σαν τα UFOς και θα διαβάζουμε με τις ώρες τα 2 κεφάλαια Ιστορία,Θρησκευτικά κ.λ.π. που θα μας βάζουν να διαβάζουμε!
Θα καθόμαστε να γράφουμε το ένα διαγώνισμα μετά το άλλο!
Δευτέρα γράφω Γεωγραφία,μία από τις ερχόμενες ημέρες Θρησκευτικά και Φυσική!
Τρία διαγωνίματα μέσα σε μία εβδομάδα!Όπα ρε παιδιά!Θα βαρέσουμε off τα καημένα!!!
Αρχίσανε οι καθηγητές να βαράνε από παντού για να συμπληρωθούν οι ώρες. Τρέχουν να μας κάνουν περιληπτικά τα μαθήματα,εμείς να μην καταλαβαίνουμε Χριστό,να μας βάζουνε να διαβάζουμε τα κεφάλαια 2-2 και 3-3! Και το ωραίο είναι ότι μας κόβουν και τις εκδρομές!!!!
Μας λέει ο γυμνασιάρχης μας την Παρασκευή το πρωί που πήγαμε περίπατο:
-Ο νόμος λέει ότι σχολεία που κάνουν πάνω από εφτά ημέρες κατάληψη δικαιούνται έναν περίπατο και το πολύ μία εκδρομή και εσείς έχετε κάνει 8 ημέρες κατάληψη.Από τους 5 περιπάτους και 3 εκδρομές,λοιπόν, που είχατε το δικαίωμα να πάτε,τώρα θα πάτε 1 περίπατο και το ΠΟΛΥ μια εκδρομή.Δηλαδή,μετά τον σημερινό περίπατο ΔΕΝ θα υπάρξει άλλος.

Εγώ πάντως δεν έχω καταλάβει ακόμη!
Τελικά το έκανε για να μας φοβήσει ή είναι αλήθεια όλα αυτά;

Εσείς τι λέτε;

Η πρώτη μου παρέλαση

Σήμερα λοιπόν 28η Οκτωβρίου.
Χρόνια μας (και σας) πολλά!
Στη σημερινή παρέλαση συμμετείχε και το σχολείο μου με κάποιες μικρές απουσίες…
Για εμένα η σημερινή ημέρα ήταν πολύ ιδιαίτερη, γιατί δεν είχα συμμετάσχει ξανά σε παρέλαση. Έτσι είχα λίγο άγχος μήπως μπερδέψω τα βήματα, μήπως γελάσω και άλλα τέτοια που μπορεί να πάθει κανείς όταν έχει τρακ.

Πάντως, και εγώ και η οικογένεια μου, χαρήκαμε πολύ και, φυσικά, αν μου δοθεί ξανά η ευκαιρία να πάω στην παρέλαση, θα το έκανα με μεγάλη μου ευχαρίστηση!
Είναι μοναδική εμπειρία!

Ξέχασα να πω πως σε κάποιον δρόμο (ούτε ξέρω(!) ), τη στιγμή που εμείς παρελαύναμε, είχαν συγκεντρωθεί διαδηλωτές, με πανό και όλα τα συναφή, και μπροστά τους τα ΜΑΤ με τις στολές τους.

Με το που τελείωσε η παρέλαση εκείνοι άρχισαν τη δική τους…παρέλαση !

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΛΛΙΩΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ...

Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ένας λύκος που ζούσε σε ένα πράσινο, μεγάλο δάσος πάνω στα βουνά.
Ήταν ένας πολύ καλός λύκος, πάντα ευγενικός με όλους. Αγαπούσε το δάσος και πρόσεχε όλα τα λουλούδια και τα ζώα σε αυτό.
Μια ηλιόλουστη ημέρα, έτσι όπως ήταν διψασμένος, σε μερικά θαμνώδη άγρια βατόμουρα, είδε ένα μικρό κοριτσάκι.
Ήταν πολύ παράξενα ντυμένη, όλα κόκκινα! Φορούσε κόκκινα αθλητικά, κόκκινο τζιν, έναν κόκκινο μανδύα με μία κόκκινη τεράστια κουκούλα, κρατούσε ένα καλάθι και μάζευε άγρια λουλούδια.
Φυσικά ο λύκος στενοχωρήθηκε πολύ επειδή το να κόβεις τα άγρια λουλούδια δεν είναι καλό για το περιβάλλον . Αν όλοι το έκαναν αυτό σύντομα δεν θα υπήρχαν άλλα άγρια λουλούδια στο δάσος.
Πήγε στο μικρό κοριτσάκι και πολύ ευγενικά του είπε ότι δεν πρέπει να γίνει η αιτία να καταστραφεί το περιβάλλον. Το μικρό κοριτσάκι γέλασε απρεπέστατα και είπε:
-Είσαι τόσο αστείος! Γιατί η μύτη σου είναι τόσο μεγάλη;
-Με βοηθάει να μυρίζω καλύτερα σε περίπτωση που πιάσει φωτιά το δάσος!, απάντησε ο λύκος.
-Και γιατί τα αυτιά σου είναι τόσο μεγάλα;, ρώτησε πάλι το μικρό κοριτσάκι
-Με βοηθάνε σε περίπτωση που οι άνθρωποι θα έρθουνε να κόψουν τα δέντρα, εξήγησε ο λύκος.
-Και γιατί τα μάτια σου είναι τόσο μεγάλα; Ρώτησε ακόμα μια φορά
-Με βοηθάνε να βλέπω καλύτερα σε περίπτωση που οι κατασκηνωτές μολύνουν το δάσος, είπε ο λύκος.
-Και γιατί το στόμα σου είναι τόσο μεγάλο;
Αυτή τη φορά ο λύκος νευρίασε και ήθελε να της μάθει ένα μάθημα.
-Έχω μεγάλο στόμα για να τρώω αναιδή μικρά κοριτσάκια σαν και εσένα, είπε δυνατά ο λύκος.
Το μικρό κοριτσάκι τρόμαξε τόσο πολύ που έφυγε τρέχοντας για το σπίτι της στο τέλος του δάσους…

[Εσείς οι μεγάλοι μη διαβάσετε την παραπάνω ιστορία και κομπλάρετε! Απευθύνετε σε μικρά παιδιά και την πήρα από το βιβλίο Αγγλικών της ΣΤ' Δημοτικού(την μετάφρασα)]

ΚΑΤΑΛΗΨΙΑΤΙΚΑ

Μαριέττα HELLOOOOOO!...
Μαριέττα δεν κάνεις ούτε για τσοπάνης,δεν είμαστε τα πρόβατα που ό,τι θέλεις κάνεις.
Για κουμπαριές και μίζες τα βρίσκουν τα λεφτά,αλλά για την παιδεία τους πιάνει τσιγκουνιά.
Δίδακτρα,εξετάσεις,φθηνό δυναμικό,αυτό είναι της Μαριέττας το νέο το σχολειό.
Με ΜΑΤ και βία δε γίνεται παιδεία.
Μαρριέττα Γιαννάκου τις καταλήψεις άκου και ρώτα τον Αρσένη τι σε περιμένει.



Πέρασε και αυτή η εβδομάδα και ήρθε επιτέλους η στιγμή να coolάρουμε λίγο,γιατί με τόσο άγχος πια πόσο να αντέξουμε;βαρέσαμε off!
Αν και εμάς από τη μία μεριά μας αρέσει η όλη αυτή φάση, όμως, φρικάρουμε όταν σκεφτόμαστε το θρίλερ που θα ακολουθήσει.Τρία κεφάλαια μαζί θα πέφτουν οι Ιστορίες και τα Θρησκευτικά!
Τέλος πάντων.Για όποιους θέλουν να σκάσει και κάνα χαμόγελο το χειλάκι τους, τους αφιερώνω τα παρακάτω ανέκδοτα,μαργαριτάρια και ποντιακά ποιηματάκια...


ΔΙΑΣΗΜΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ ΚΑΙ ΜΗ:
-Η Παπική Βούλα, ήταν μια κατσίκα που την είχαν στο Βατικανό για το πρωινό γάλα του Πάπα.

-Τραγικό τέλος είχε ο Λούθηρος. Ετέθη εκτός εκκλησίας με ισχυρό κτύπημα της Παπικής Βούλας στο κεφάλι (Από εξετάσεις θρησκευτικών, Λύκειο Μαρκόπουλου Αττικής 1992).

-Οκτώ στους δέκα Έλληνες πιστεύουν ότι τα μοντέλα είναι χαζά. Τους υπόλοιπους όμως 3 που πιστεύουν ότι είμαστε έξυπνες δεν τους ακούμε! (Βίκυ Κουλιανού)

-Το παλαμίδι του Ναυπλίου είναι αφρόψαρο του Αργολικού, καταπώς λέμε σαρδέλα Καλλονής Λέσβου.

*Σε τηλεφωνική σύνδεση με Καβάλα:
-Α. Μ. Λ. –Ναι, από πού τηλεφωνείτε;
-Δημοσιογράφος- Από Καβάλα
-Α. Μ. Λ.- Γίναμε και Ιντερνάσιοναλ!
(Άννα Μαρία Λογοθέτη)


-Τα γκαρσόνια που σερβίρουν τσίρο με ρακή στα νησιά λέγονται τσιράκια. Άμα τους το πεις θυμώνουν!

-Ο μισογύνης είναι τέρας μυθολογικό, μισός γυναίκα και μισός άλλο πράγμα, απερίγραπτης ασχήμιας και τελείως εξαγριωμένος με την κατάστασή του.

-Το πρωτοφανές αυτό γεγονός συμβαίνει για δεύτερη φορά!
Νίκος Χατζηνικολάου


Αυτά και, φιλιά ...καταληψιάτικα...

ΚΑΤΑΛΗΨΗ

Μια λέξη που στο άκουσμά της εκπαιδευτικοί και καθηγητές βγάζουν σπυριά.
Μια λέξη, δύο έννοιες. Έννοιες διαφορετικές που η κάθε μια εκφράζεται διαφορετικά από την κάθε τάξη(στο σχολείο εννοώντας πάντα) Μπορεί να σημαίνει:λούφα, μπορεί όμως και να σημαίνει: αιτήματα σοβαρά, λογικά.
Μπορεί ένα σχολείο να κάνει κατάληψη, επειδή τα τετράδια που ζητάνε οι καθηγητές είναι πολλά, τα πρόσθετα βιβλία(γερμανικά, γαλλικά, γραμματικές αρχαίας γραμματείας κ.λ.π) και η τσάντα (που παίρνουμε στα 3 χρόνια) κοστίζουν ΠΟΛΛΑ λεφτά στους γονείς;
Από προσωπική εμπειρία, την Πέμπτη 12/10/06 συνέβη το παρακάτω περιστατικό:

Ώρα 8:10 π.μ
Εγώ και η κολλητή μου, Καλίτσα πηγαίναμε προς το σχολείο συζητώντας τι είχε γίνει την προηγούμενη(αποχή του μισού σχολείου). Λέγαμε για το πόσα παιδιά έλειπαν από την τάξη της καθεμιάς και για το αν κάναμε μάθημα. Με το που φτάσαμε στο σχολείο μείναμε παγωτά(!) Ολη η 1η ,και μερικά από την 2α , βρισκόντουσαν έξω από το σχολείο και οι υπόλοιποι μέσα. Είχαν κλειδαμπαρωθεί μες το σχολείο, είχαν βάλει λουκέτα στις πόρτες. Οι καθηγητές, ο διευθυντής και οι γονείς, απ’ έξω να διαβάζουν τα αιτήματα που τους είχαν δώσει σε φυλλάδια. Αναφέρονταν και ποιηματάκια τύπου :
ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΝΑ ΜΟΡΦΩΝΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΕΞΟΝΤΩΝΕΙ.
Είχαν επίσης γράψει σε ένα τεράστιο πανό το σύνθημα:
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ.
Που την είδαν την ιδιωτική παιδεία στο σχολείο που πάω ακόμα δε το έχω καταλάβει.
Anyway!
Μέσα στα αιτήματα πάντως, υπήρχαν και τα παρακάτω …πολύ σοβαρά:
Οι τυρόπιτες είναι στρογγυλές και δεν ξέρουμε από που να ξεκινήσουμε (!)
Το κυλικείο δεν έχει τσίχλες μπαμπαλού (!)
Το πεϊνερλί να μην έχει τόσο λάδι και μπέικον (!)

Υ.Γ.Και ως συνήθως, τα πνευματικά δικαιώματα της φωτογραφίας, ανήκουν στο μικρότερο απ’τα σκασμένα, την Ιωάννα

« Η ΠΟΛΥ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΡΩΕΙ ΤΟΝ ΑΦΕΝΤΗ»

Το λέει και ο τίτλος «η πολύ δουλειά τρώει τον αφέντη»
Γραφείο- σπίτι- σπίτι- δουλειά(ή αντίστοιχα σχολείο- σπίτι- σπίτι –αγγλικά)! Όλοι μέσα στο στρες, το άγχος, τη βαβούρα της πόλης, ψάχνουν μια στιγμή χαλάρωσης. Και πάνω που πας να βρεις αυτή τη πολύτιμη στιγμή, περνάει ο κάθε γύφτος με το Datsune φωνάζοντας το χαρακτηριστικό:
«εδώ τα καλά κολοκυθάκια, πατάτες έχω» ή ο κλασσικότατος παλιατζής με το άλλο χαρακτηριστικό:
«παλιατζής, παλιά σίδερα μαζεύω, παλιατζής» και …ουπς, ξαφνικά σε προσγειώνουν στη βαρετή και μονότονη ζωή σου!!
Τι να κάνουμε…Και αυτοί οι κακομοίρηδες, το ψωμάκι τους θέλουνε να βγάλουνε. Θα τους στερήσουμε και αυτό το δικαίωμα; Ε όχι δα! μη μας πουν και αφιλόξενους!

Υπάρχουμε κι εμείς!

Μπορεί να ήμαστε μικρές, όμως έχουμε επίγνωση του τι γίνεται «εκεί έξω». Πόλεμοι, πείνα, πλήθος αμόρφωτων παιδιών και ανθρώπων. Κι όμως, για όλα αυτά τι γίνεται; Ποιος παίρνει την ευθύνη πάνω του; Οι ΄΄από πάνω΄΄ (σ.σ.:Ο Μπους και τα «τσιράκια» του);
Τα παιδιά μπορεί να ξέρουν πολλά περισσότερα από όσα νομίζετε…


Υ.Γ. Η εικόνα είναι πνευματική ιδιοκτησία της Ιωάννας. Μη σκοτωθούμε κιόλας...